Komentarze do: KONKURS – zdobądź karnet na Yapę albo płytę!

Autor: wojtop

wojtop — Mon, 28 Feb 2011 17:46:26 +0000

Ja też będę jednym z tych odważnych, który zaryzykuje wzięcie udziału w konkursie, choć jeszcze nigdy nie zasiadał na widowni Yapy.

Od lat „coś” ciągnie mnie do Łodzi na festiwal, nie tylko z racji tego, że lubię piosenkę studencką, turystyczną itd. itp. Ale niestety nie było mi dane być świadkiem yapowego szaleństwa, choć jego echa do mnie docierały. Znam yapową twórczość oczywiście z kaset sprzed lat, które na szczęście choć trochę oddają atmosferę festiwalu.

Jakie jest moje pierwsze skojarzenie na hasło: „Yapa”? Spazmatyczny śmiech aż do łez i wielokrotne cofanie kasety, by po raz kolejny usłyszeć „Golf” w wykonaniu Kuśki Brothers. Ta piosenka naprawdę rzuciła mnie na kolana i do dziś jest dla mnie kultowa. :):) A że w tym roku na Yapie Kuśka Brothers będzie świętować jubileusz, to byłoby miło usłyszeć rzeczony „Golf” na żywo.

Autor: dykteryjka

dykteryjka — Fri, 25 Feb 2011 13:27:29 +0000

Najlepiej wspominam Yapę 2010 – słowem, moją pierwszą. O tyle nietypową, co pojedynczą – z racji niemrawości towarzyszy, w myśl doktryny „nie ma rzeczy niemożliwych – jak gorąco pragnę” pojechałam sama.
Zanim ostatecznie trafiłam do właściwego budynku (to, że trudno go nie zauważyć, zrozumiałam dopiero po rozmowie z stróżem z drugiej strony wielkich kominów, niestety już po wtargnięciu na teren niedozwolony), zdążyłam dziesięć razy w podłym mrozie okrążyć całą Politechnikę, przysnąć w Cotton Klubie wraz z trzydniowym rynsztunkiem w plecaku, zostać zaproszoną na arbatę przez człeka, który z radością silnie procentowaną powiedział, że imieniem mym swą córę nienarodzoną nazwie. Pamiętam też, że na podróż i przeczekanie – przed gmachem byłam bowiem w godzinach bardzo wczesnych – Dziadek dał mi książkę wzniosłą –Dzieje sześciu pojęć Tatarkiewicza. I tak spoczęłam w tym Cotton Clubie, przy herbacie owej, w pojęcie piękna właśnie się zagłębiając, gdy z głośnika rymnęły chyżo „Zęby w dupie Bożego Jeżyka”. Z tym momentem straciłam ostatki nadziei na podreperowanie kultury osobistej.
Pewnym niepokojem napawały dymiące niczym koksowniki studzienki uliczne. Moment grozy nastąpił, gdy na jaw wyszło, żem potwierdzenia przelewu za karnet nie wzięła z chałpy; szczęśliwie jednak ostała się lista wpłat i karnet wylądował w portfelu, gdzie do dziś jego czczone szczątki spoczywają.

Nie wiem, czy jest sens rozdrabniania samej już Yapy, nie jej przyległości, na pomniejsze całostki-jednostki. Yapa jest wielką, przyduszną (bo mało powietrza, ale w duszy gra) falą (jak na Łódź przystało) wspaniałych wspomnień.

Autor: Kamyk

Kamyk — Thu, 24 Feb 2011 23:17:30 +0000

Będziesz mógł nas nie tylko posłuchać ale i obejrzeć – na żywo. Jak co roku będzie transmisja całego przeglądu w internecie i na antenie SR Żak.

Autor: Wiktor

Wiktor — Thu, 24 Feb 2011 19:08:04 +0000

Zobaczyłem „Yapę” i rozdziawiłem japę, bo nigdy wcześniej nie myślałem, że jest tak fajny festiwal piosenki.
Bardzo chciałbym się tam znaleźć, pośpiewać i posłuchać innych Yapowiczów, ale niestety nie mogę, więc chciałbym posłuchać Was chociaż z płyty.

Autor: ola

ola — Thu, 24 Feb 2011 09:37:12 +0000

YAPA ma wspaniałą historię, bawi nas i uczy od wielu lat. Przez festiwal przewinęły się całe pokolenia miłośników tego rodzaju muzyki. Jest spontaniczna i niewyreżyserowana, co sprawia, że jest orginalna. Naturalne zachowanie słuchaczy orginalne siedzenia sprawiają, że można się w tym festiwalu zakochać:) Wspaniali muzycy, niebanalne treści, zabawna atmosfera na sali sprawiają, że festiwal nie traci na popularności i zdobywa coraz większe rzesze słuchaczy. Pozdrawiam wszystkich Yapowiczów

Autor: kali

kali — Wed, 23 Feb 2011 10:24:22 +0000

2009 – moja pierwsza YAPA – otwarta ze zdziwienia: co ja tu robię? Latek tyle co impreza, ławeczki sprzyjające bólom pleców..znajomi rozpoznali moją błyskotliwą wypowiedź dla radia: „nic nie wiem, szukam toalety…” ale obciach…
2010… zachwyt: YAPA znów ma tyle lat co ja…hm… to znak. Nasza mini SYRENKA strażacka przyjęła się… co tam odciski od kręcenia korbką! Luther na żywo… mniam
2011 – RATUJCIE! Jak przekonać męża, że w tym roku także trzeba jechać… (choć z nas bardziej pierniki niż ciacha) oraz namówić kuzynkę, żeby przypilnowała dzieciaki przez 3 dni?

Autor: Maq

Maq — Tue, 22 Feb 2011 10:14:58 +0000

W tym roku, jeżeli wszystko się uda zawitam na Yapę po raz czwarty. Zakochałam się w niej od pierwszego mojego na niej bytowania i po Yapie 2008 powiedziałam sobie, że na stałe wchodzi do kalendarza moich imprez. Yapa to cos więcej, niż tylko spotkanie muzyczne. Ona ma swój klimat, smaczki których nie ma gdzie indziej. Ale przede wszystkim dla mnie – i na pewno nie tylko dla mnie – Yapa jest okazja do spotkania się z gronem przyjaciół rozsypanych po całej Polsce, którzy zjeżdżają się do Łodzi i przez te kilka dni możemy być znów razem.
Moja obecność na tegorocznej edycji jeszcze jest nieco zawieszona i być może będzie tak do ostatniej chwili, bo w tym roku urodził mi się synek i teraz ma pół roku. Więc wszystko może się zdarzyć Ale jeżeli niebo nie spadnie nam na głowę, będzie on chyba najmłodszym Yapowiczem… Bardzo, bardzo bym chciała!

Autor: karma

karma — Mon, 21 Feb 2011 14:04:55 +0000

Yapa to kankan, wielkie „sru” dla sponsorów i oczywiście „zrób fikołka” kierowane przez yapowską publiczność do wszystkich gości prezentujących się na scenie. Yapa to także niepowtarzalny Jurek Bożyk (chyba wszyscy yapowicze czekają na jego”Zęby w dupie”) i Mariusz Poświątny („Żółty kajak”). Jednak dla mnie to przede wszystkim znakomita okazja do spotkania ze znajomymi, którzy na moment porzucają dorosłe życie i poważne obowiązki i ponownie przenoszą się w te piękne studenckie czasy…Aż się łezka w oku kręci. Tak więc moi mili do zobaczenia na 36. Yapie. Do miłego.

Autor: Kamyk

Kamyk — Fri, 18 Feb 2011 18:23:21 +0000

Pamiętajcie – jeśli chcecie wziąć udział w konkursie i wygrać karnet lub płytę, wpisujcie się w wątku na naszym forum.

Autor: ryba

ryba — Thu, 17 Feb 2011 20:28:10 +0000

Witam wszystkich wielkim SRU!! Na yapę uczęszczam od 5 lat. Moja przygoda z festiwalem zaczęła się w sumie kiedy jeszcze nie miałem bladego pojęcia o yapie. Mając 11 lat wstąpiłem do cudownej organizacji jaką jest ZHP. Właśnie na zbiórkach i na śpiewankach nauczyłem się wielu piosenek, które jak się okazało wywodzą się z yapy. A samą miłością do śpiewu gry na gitarze nauczył mnie ojciec. Pierwszą moją yape zacząłem od problemów z nabyciem biletu, ale koleżanka zdobyła dla mnie karnet jak się okazało spotkałem wielu znajomych a klimatyzacja przyszła dość łatwo iż znałem mniej więcej repertuar. Każdą z yap wspominam bardzo dobrze tą atmosferę którą tworzą prowadzący a przede wszystkim publiczność. Kankan którym rozpoczynamy i kończymy yapę oraz przywitanie artysty słynnym „zrób fikołka”. Najbardziej mi utkwił w głowie ubiegło roczny koncert na bani i „słynne zrób fikołka” w refrenie piosenki raz do roku w wykonaniu pewnej części publiczności oraz rosół a może krupnik albo grzybowa i występ zespołu konkursowego egon alter. I tak jak każdy z niecierpliwością czekam na yapę